Recessie? Ik pas! - deel 2

Het miezert. Ik wou dat de wedstrijd over was en ik in de warme kantine kon gaan zitten. De wedstrijd is ook wat druilerig geworden. Het holt maar op en neer. Ik kan er weinig structuur in ontdekken.
Dan maar weer een praatje: “Wat hoorde ik je nu zeggen over ons team? Zijn ze ook in recessie? Of moeten ze meer ondernemen?”.  Ik probeer het smalend te brengen.
“Nu, ik denk dat ze niet gaan degraderen hoor. Mijn ervaring is dat ze altijd vol goede moed en met een vast strijdplan het veld in gaan. Net als die ondernemers. Maar ja, hè, je kunt wel je wil aan de anderen willen opleggen. De tegenstander vast willen zetten. De concurrentie voor willen zijn. De economische trends van je af willen laten glijden. Maar dat is niet zo makkelijk. Tussen willen en kunnen wringt het nog.”
Ik kijk hem aan, in zijn regenjas. Het lijkt Louis van Gaal wel.
“Ja. Grappig. Dat fenomeen ken ik wel. Ik noem dat “stuck-ers”. Starters die ooit met een mooi idee gestart zijn. Wellicht een goede klantenkring uit hun vorige baan hebben meegenomen. Maar dan na een jaar of twee, drie droog beginnen te vallen.”
Hij draait zijn gezicht nu naar het mijne: “Exact. Het originele verdienmodel, het aanvalsplan begint dan te hameren en dan komt het aan op bikkelen. Net zoals die jongens nu aan het doen zijn. Druilerig bikkelen.” Hij wijst naar onze modderige, zwetende zonen die op elke bal aanvallen. Ja “bikkelen” is de juiste term.

[wordt vervolgd]