Komt een man bij de urenfabriek ... deel 2

“Moet u eens luisteren, beste mejuffrouw Saskia, als u nu even goed in uw CRM-systeem kijkt dan ziet u dat ik al vier keer bezwaar tegen deze facturen heb aangetekend, omdat het bedrag niet klopt, omdat u al een voorschot heeft gekregen dat hier niet meegenomen wordt en omdat veel van de uren die mijnheer Dupont hier schrijft niets met mijn zaak te maken, maar met het herstellen van zijn eigen fouten. Het is echt makkelijker als ik dit even met hem bespreek.”
“Ja, ik zie dat u bezwaar tegen de facturen aangetekend heeft. Maar wij zijn het daar niet mee eens, hoor. Als u nu eerst even betaald dan kunnen we daarna weer verder praten. Zo werkt het hier nu eenmaal. Daar kan ik ook niets aan doen.”
“Maar natuurlijk kunt u daar wel iets aan doen. Ik heb u nu al zeven keer gevraagd of u mij doorschakelt? U bent toch de receptioniste. Als ik mij niet vergis bent u de blonde jongedame die op de brochure en de website glimlacht, om de slogan van uw kantoor kracht bij te zetten: ‘Wij zijn er voor u en voor uw zaak – We behandelen die alsof het onszelf betrof’. Dat klopt toch?”
“Jazeker. Er zijn maar weinig klanten die dat opvalt.”
“Mag ik u iets vragen? Weet u waar mijn zaak over gaat?”
“Als ik het eerlijk mag zeggen. Ik ben natuurlijk geen advocaat, maar ik dacht dat u net zei dat u een faillissement heeft meegemaakt en in geldzorgen verkeert. Ik zie hier dat u voor meer dan 70 duizend het schip in bent gegaan. Ik kan me voorstellen dat het dan moeilijk wordt de rekening te betalen. Daarom vragen we ook altijd en voorschot en houden we de vinger goed aan de pols met de facturen.”
“Is dat alles wat je weet over mijn zaak?”
“Ja. Dat klopt toch?”
“Kunt u mij dan vertellen of ik degene ben die failliet is gegaan, of de schuldeiser die het faillissement heeft aangevraagd?”
“Nu, u vraagt wel door, hoor. Zo ga ik mijn targets voor de afhandelingssnelheid niet halen. (…) Weet u, ik vind het helemaal niet erg dat u failliet bent gegaan, dat kan iedereen overkomen. Maar betaalt u nu gewoon uw rekeningen, dan kunnen wij u ook goed helpen. Ik krijg de indruk dat u een vriendelijk en eerlijk mens bent. Als u nu in ieder geval de eerste factuur betaald dan beloof ik dat ik mijn uiterste best ga doen dat mijnheer Dupont uw faillissement afwentelt.”
“Is dat alles?”
“Ja. Dat is het. Nu, wat is uw antwoord?”

[wordt vervolgd]