Komt een man bij de urenfabriek ... deel 1

“Saskia, advocatenkantoor Dupont. Goedemorgen.”
“Goedemorgen. Kan ik mijnheer Dupont aan de lijn krijgen?”
“Mag ik vragen wie hem wenst te spreken?”
“Zeker. Ik ben de man die hem de afgelopen week al drie keer probeerde te bereiken. En voor wie u elke keer een terugbelnotitie maakte.”
“O bent u dat, mijnheer van Montfort?”
“Ja. En ik hoop dat ik deze keer wel met mijnheer Dupont kan spreken. Verbindt u me even door, alstublieft?”
“Ik zal even voor u kijken. (…) Waar ging het ook al weer over?”
“Vind u het erg als ik dat direct aan mijnheer Dupont uitleg? Het gaat over een zaak die hij voor mij zou oplossen, een faillissement waar ik veel geld aan verloren heb. Er moet doorgepakt worden.”
“O ja, ik zie het hier voor me. Was uw postcode niet 6511WD?”
“Ik snap niet wat dat er toe dat, maar dat klopt wel. Geeft u nu mijnheer Dupont alstublieft?”
“Mooi, dan heb ik het juiste dossier voor me. Voor ik u door kan verbinden, zie ik dat er nog een kleine financiële kwestie is.”
“Dat is een van de punten die ik, inderdaad, graag met mijnheer Dupont wilde bespreken. Schakelt u even door, graag?”
“Dat zou ik wel willen, maar ik heb duidelijke instructies dat mijnheer Dupont pas weer uren op deze zaak gaat schrijven als de uitstaande facturen netjes betaald zijn. U heeft toch de facturen 8724 en 9432 ontvangen?”
“Jazeker. Maar weet u wat ik nu echt zou willen: dat ik niet met u maar met mijnheer Dupont deze zaak kon bespreken.  Doet u mij een lol…”
“Ja, ik weet al wat u gaat zeggen, maar zoals ik zei, zo-even, heb ik zeer strikte orders hier. Er staat nog 1360 Euro uit en die had drie weken gelden betaald moeten worden. Wanneer gaat u ons dat geld overmaken?”

[wordt vervolgd]