Keuzes, eindelijk keuzes - deel 4 |
 |
 |
 |
|
Monday, 17 January 2011 01:45 |
|
There are no translations available.
 Ik vraag haar zachtjes waar het over gaat vandaag.
“Keuzes maken”, zegt ze. “Ken je dat nieuwjaarsgevoel niet? Dat je je afvraagt waarom je alles niet anders doet. En gewoon keuzes maakt. Stoppen met roken. Het roer om in de zaak. Een nieuwe vent zoeken. Veel meer met mijn moeder doen, nu het nog kan. Mooie vakantie boeken. Eindelijk eens wat op papier zetten. Ik snak zo naar keuzes. Eindelijk keuzes…”
“En…”, zeg ik. “Dat kan je toch allemaal gewoon. Als je je er toe zet.”
“Ja”, antwoordt ze met een zacht stemmetje. “Ja, je hebt gelijk. Ik ben iemand die alles kan”. Ze kijkt weer op. “Maar het kost wel energie. Want, weet je, al het andere gaat gewoon door. Het gedoe. Ik moet er niet aan denken”
“Mm”, zeg ik weer, in een poging het gesprek luchtiger te maken, “ik las ergens dat veel mensen niet goed kunnen kiezen, omdat kiezen met kiespijn komt. Je moet er wel wat voor laten. Het is niet vrijblijvend.”
Ze kijkt naar de oliebollen in het vergiet. “Je bent een natuurtalent”, grapt ze. Dan weer snel ter zake: “maar, weet je, ik voel me zo verantwoordelijk. Ik vind het heel moeilijk om voor mezelf te kiezen. Ik ben doodsbang dat ik daarmee mijn medewerkers en mijn klanten te kort doe.” Haar ogen vernauwen wat.
“Wat ben je toch een prachtig mens”, zeg ik terug. “Als je al die keuzes tegelijk maakt dan gaat het natuurlijk ook niet lukken. Maar als je nu elk jaar er gewoon één doet. Dan valt ‘t wel mee, toch?” Ze knikt schuchter.
“Het is nog wel nieuwjaar. Laten we eens gek doen. Jij kiest één ding uit dat je echt voor jezelf wilt bereiken, en ik ook”. Ik geef haar een oliebol. “Gelijk oversteken. Oké?”
Haar gezicht opent weer. “Weet jij het al?”
“Nou”, zeg ik, “Ik vond jouw idee wel mooi om eindelijk eens iets op papier te zetten – over wat ik al die jaren geleerd heb. Dan sluit ik me een tijdje in mijn caravan op, ergens waar ik niet gestoord wordt. Is dat wat?”
“Ja, mooi”, fluistert ze. “Als jij dat nu doet, dan kan ik doen wat allang echt besloten had op 31 december. Ik ga de zaak wegdoen. En jij gaat me helpen dat allemaal netjes te regelen. Deal?”.
Ik knik schuchter en wat geschrokken.
“Mooi!”, lacht ze doorpakkend, “Dan gaan we ons nu te buiten aan de oliebollen!”
|
