In de fles plassen - deel 2

“Het viel natuurlijk enorm tegen. We zitten midden in een crisis. De mensen houden de hand op de knip. De branche zakt in elkaar.  Er was die week geen pepernoot verkocht. En hij was zich natuurlijk rot geschrokken. Vooral omdat we nog een stevige lening af te betalen hebben, en de vakantie er eigenlijk al niet helemaal uit kon.” Ze kijkt neer, naar haar handen op de tafel. Nu pas merkt ze dat ze haar lepeltje veel te stevig vast heeft voor de zelfspottende toon die ze bezigt. “En hij is enorm uit zijn slof geschoten en heeft de verkoper helemaal stijf gescholden. Dat hij een achterlijke idioot was. Die nergens voor diende. En dat hij de laan uitging. En wel meteen. En dat zijn vrouw met een enorme sukkel getrouwd was.” Ze kijkt me weer aan, laat haar lepeltje los.
“Toen ik hem om elf uur ’s avonds weer thuis kreeg, was er iets veranderd. Rood doorlopen ogen. En een duidelijke paniek. Hij was niet alleen zijn klanten aan het kwijt raken, maar ook de mensen met wie hij die had opgebouwd. En zoals dat gaat, begreep hij nu opeens dat die zaak waar hij ons als gezin al die jaren voor geterroriseerd had, als sneeuw voor de zon aan het verdampen was. Ik heb het hele verhaal mogen aanhoren. Hoe hij ermee gestart was, hoe het al die jaren gegaan was, hoeveel bloed, zweet en tranen er in de zaak zaten. Ik ken die verhalen natuurlijk allang, maar we gingen nog maar eens door alle details heen. 

[wordt vervolgd]