|
There are no translations available.
 Voordat ik hem kan toefluisteren dat mijn vriend, die zo gaat spreken, hier een kei in is en dat deze hem zeker nuttige tips kan geven, wordt mij de mond gesnoerd door de dagvoorzitter, de beroemde ondernemer met zijn fraaie glimlach…”Heren, als u nu even rustig gaat zitten, dan stel ik u graag onze sprekers voor. Ik weet dat uw tijd kostbaar is. Ik zou u van alles kunnen vertellen over hoe mijn bedrijf de afgelopen jaren drastisch veranderd is, en hoe we nu duurzaam ondernemen, niet alleen omdat we overtuigd zijn dat we dat moeten doen, en er toch niet aan ontkomen, maar ook omdat het simpelweg goede business is. Ja, groen is allang niet stoffig en geitenwollen-sokkig meer. Het is business, onze klanten en de toekomst vragen erom. En, of we dat nu willen of niet, we zullen ons ermee moeten verhouden”. Hij hield er duidelijk van om zichzelf te horen spreken. Hij slaagde er ook in om de zaal stil te krijgen. En natuurlijk nam hij net te veel tijd om zichzelf in het zonnetje te zetten. Maar voor ik me kon ergeren, was hij aan het ratelen over de sprekers - mijn vriend was er een van: de eerste - die hij natuurlijk “met gepaste trots tot zijn vriendenkring mocht rekenen” en die “geen moment geaarzeld hadden”, toen hij hen vroeg om een bijdrage te leveren aan deze middag over klimaatneutraal ondernemen.
Ik was natuurlijk vol spanning over hoe mijn vriend het ging doen. Ik zag hem opstaan en naar het spreekgestoelte lopen. Duidelijke plankenkoorts in zijn ogen. Hij hield de afstandsbediening van de beamer stevig vast, en liep wat voorover gebogen naar de verhoging met het spreekgestoelte. Hij durfde slecht het publiek in te kijken, zeker nu de loftrompet over zijn titels en zakenkennis werden gestoken. De mooie woorden vielen als grote bogen over hem heen maar leken hem niet te raken.
Vervolgens de stilte. Hij was nu aangekondigd en moest van wal steken. Het duurde even voor hij uit zijn trance leek te komen, maar daar verscheen een projectie van een foto van een boom en een schema over hoe kooldioxide, broeikasgas, uitgestoten werd maar ook weer ingevangen kon worden. Ik wist, hij had een goed verhaal, en kon ondernemers echt vooruit helpen. En hij was geen voorbijganger, hij wist echt hoe dat in de bossen allemaal gebeurde, de invang van broeikasgas. Hij was er al de helft van zijn leven mee bezig.
[Wordt vervolgd]
|
