www.next-businesspartner.nl

De computer bliept zachtjes en discreet. Vanuit de rechtsonder blinkt een tekstballon op: “Wat doe je eigenlijk als je niet aan het werk bent?”. Ondertekend door Rachel. Er staat ook nog bij dat ze twee jaar jonger is, alleenstaand en dat ze binnen een straal van 50 kilometer woont.

Raymond ziet niet dat ik er ben. Hij heeft me blijkbaar niet binnen horen komen. Hij schuift wat op zijn stoel. Ongemakkelijk. Eigenlijk heeft hij er geen tijd voor. Er moet nog een offerte de deur uit. De zaken gaan al niet zo best. Voor vijf uur moet er een aantrekkelijke aanbieding op de mat liggen bij het opleidingsinstituut voor verplegers van de naburige gemeente.

Vanochtend had hij nog met het hoofd daar gesproken, sms-te hij me toen ik in de auto zat. Die had laten doorschemeren dat er serieus nagedacht werd om dit jaar de heidag bij een andere partij te beleggen. Want, zo had de raad van commissarissen gezegd: “… dat moet toch ècht spannender en goedkoper kunnen.”

“Fijne micro-managers”, had hij meteen gedacht, maar gelukkig had hij zijn woorden ingeslikt voor zo zomaar zijn mond verlaten zouden hebben. Het was duidelijk dat hij met iets hyper spannends of goedkoops moest komen. En dat zijn nogal heel verschillende smaken.

“Wat zal ik doe: mezelf uitverkopen als de Aldi van de vakantiebungalows, of onze blootvoetse beekwandeling als een knallend team building evenement verkopen waarmee de verplegers weer in contact met de natuur, zichzelf en elkaar als mens komen te staan? Het eerste voelt als uitverkoop. Het tweede als gebakken lucht” sms-te hij me letterlijk.