wie niet waagt wie niet wilt - deel 3

De zalm komt met pasta-slierten en een boterzachte saus en smaakt precies zoals het moet.  Anita houdt het oogcontact nog even vast. “Weet je”, zegt ze zachtjes, “in de tijd dat ik je uit het oog kwijt was, heb ik de gewoonte aangemeten om mijn ervaringen met ondernemers uit te spreken.” Ik kijk vragend. “Ja, letterlijk”, vervolgt ze. “Jij kunt zo goed luisteren. En ik had niemand die daar ook maar een beetje in de buurt kwam. Dus besloot ik het gewoon in te spreken op mijn mobiel. Alsof je nog aan de andere kant zat.” Ze lacht er uitbundig bij, een beetje meisjesachtig. “Daar zit een dicteer-app op. Het werden leuke geluidsfragmenten, die ik op de computer begon te zetten.” Ze begint te stralen. “Muziekje eronder. Wat knippen en plakken. Wat conclusies eronder. Het werd al heel snel een levend scrapbook.”  Ze kijkt me triomfantelijk aan. “En weet je wat nu zo leuk is. Vorig jaar liet ik het aan een journalistenvriendin horen en die heeft mij toen overgehaald om dit kunstje op de radio te komen doen. Ondernemerszaken. Elke maandag, woensdag en vrijdag op Bos en Lommer FM van 15 tot 16 uur. Een uit de hand gelopen hobby, want weet je wat blijkt: ik heb een echte radiostem. Kan je het horen?” Ze lacht er guitig bij. Maar als ik mijn ogen dicht doe kan ik er wel wat bij voorstellen.