Komt een man bij de urenfabriek ... deel 3

“Ik vind het jammer voor je dat je je targets niet gaat halen. Maar weet je, als je echt betrokken bij mijn zaak zou zijn, zou je weten dat ik niet failliet ben, maar de schuldeiser. Ik werkte bij dit bedrijf en heb al zes maanden geen salaris gekregen. Ik heb recht op een betalingsregeling van het UWV, voor drie maanden. Dat zou mijnheer Dupont vier maanden geleden in orde maken, binnen drie weken, als ik maar netjes een voorschot overmaakte. Om dat voorschot te betalen, heb ik de auto de deur uit gedaan. Vervolgens heeft mijnheer Dupont een grote fout gemaakt door de verkeerde papieren naar de oplichter te sturen, is hij vervolgens twee maanden op vakantie gegaan en heeft zijn vervanger vergeten de juiste papieren op tijd te bezorgen, zodat de zaak nog eens een maand uitgesteld werd. “
“Dat wist ik helemaal niet. U staat hier gewoon bekend als die lastige klant die altijd zeurt en nooit zijn rekeningen wilt betalen.”
“Mooie boel. Mag ik u iets vragen? Heeft een eigen huis? Heeft u weleens de beschamende situatie meegemaakt dat u de hypotheek niet kon betalen. Of dat als de fiets van uw kind gestolen werd, of als de wasmachine stuk ging, u geen nieuwe kon kopen? Dat er geen geld is voor een cadeau als u op een verjaarsfeest wordt uitgenodigd? En dat de reden daarvan niet was dat u met de pet naar uw baan had gegooid, of dat het bedrijf door de recessie was getroffen, maar dat uw baas, mijnheer Dupont, eenvoudig had besloten dat hij u geen salaris ging betalen, omdat hij daar geen zin meer in had? “

[wordt vervolgd]