Gewoon je ding doen - deel 4

De dagvoorzitter spoorde hem zachtjes aan. Er waren nog maar vier minuten: “Wellicht kunt u uw voorstel aan de bijeengekomen ondernemers uitleggen?” Dat werkte beter. Ja, knikte hij. Dat zou hij wel even doen. En daar hoorde ik hem de pitch uitspreken waaraan we zolang aan geschaafd hadden. En natuurlijk: hij deed alles anders dan we het geoefend hadden. Gebruikte veel te veel moeilijk woorden en lange zinnen. Maar wat wil je ook: zo was hij gebekt. Ik vond wel dat hij toch wel duidelijk overkwam. Hij wilde bedrijven helpen door in kaart te brengen hoeveel broeigas ze uitstoten en hen concrete adviezen geven over hoe ze dat tot nul terug konden brengen. “Zodat wij onze business kunnen laten groeien maar de natuur, het bos ook zijn werk weer kan doen, het evenwicht herstellen en al die prachtige dieren en planten herbergen, maar wij ook zelf en onze kinderen een mooie toekomst hebben.” Hij zei het wel als ondernemer, natuurlijk. “Mocht u net als ik met dit soort vraagstukken zitten, dan wil ik graag een keer langskomen en kijken of ik iets voor u kan betekenen”, sluit hij af. Hij zei zelfs zijn bedrijfsnaam nog eens, en nodigde mensen uit hun kaartje tegen het zijne te ruilen.

Hij hield zijn mond, de dagvoorzitter bedankte hem en er klonk zelfs een bescheiden applaus. Mijn buurman, stootte me weer aan: “Wel een leuke vent toch, net als wij, alleen jammer dat zijn diashow zo knullig was. Ik hoop dat de volgende het beter voorbereid heeft”. Hij moest eens weten hoeveel bloed, zweet en tranen er in de voorbereiding had gezeten, bedacht ik me.

[wordt vervolgd]